CamRace, verslag vanaf een S&S 31

31 juli 2006

Archief CAM Race

Cam Race 2006

De schipper van de SheBee, een Sparkman and Stephens 31, brengt ons verslag uit van zijn laatste CAM Race naar Noorwegen. Hieronder zijn verhaal, vanaf de voorbereiding, de tocht door het Skagerak en de aankomst in Larvik.

Met dank aan Gerke Merkus

 

Twijfels vooraf

Eind december 2005 slaan de twijfels weer genadeloos toe, eigenlijk had ik besloten dat 2004 de laatste keer zou zijn… Maar ja, die tweede plek moet verdedigd worden nietwaar? Inschrijven en klaarmaken dus!

 

Voorbereiding

Het belangrijkste in de voorbereiding is wel de juiste bemanning samen te stellen. Er moeten volgens de regels minimaal 3 man mee, dit is op She-Bee ook het maximum dat ik mee wil hebben. Jilles is altijd bereid en mag ook van zijn vriendin, die is em toch 2 weekjes kwijt! De zoektocht naar de derde man ging dit keer ook vlot, zoetwaterzeiler Paul wil graag zijn zeezeilervaring vermeerderen en krijgt ook toestemming.

Vervolgens komt de klussenlijst, deels ingegeven door de uitrustingseisen. Als deelnemer voor de vijfde keer heb je het meeste gelukkig wel aan boord, alleen de zaken die een beperkte houdbaarheid hebben moeten nieuw aangeschaft worden. Dus, vuurwerk bestellen, zakken vol batterijen kopen en kaarten bijwerken….
Voor het schip is het een goede zaak, een keer in de 2 jaar zo’n tocht. Nieuwe zalingen, nieuw helmhout en de de vorige keer naar beneden gedonderde driekleur weer gemonteerd. Het ligt helaas in de aard van de schipper om zulke zaken tot het laatst uit te stellen, onder het motto: Onder stress presteer ik het best!
Het reddingsvlot wordt deze keer geregeld bij Rossinante, de bevriende jachtverhuurder uit de buurt. Marifoonkeuring doen we samen met 3 andere deelnemers in Oostmahorn, dit scheelt weer voorrijkosten! Al met al liggen we goed op schema voor de keuring op zondag, ook in Oostmahorn. Alleen nog wat opruimen en een paar draadjes aan elkaar knopen! Gelukkig zag Dick ook wel in dat we hem een dag later verwachtten en keurde ons vlotjes goed! Bemanningslijst bijeengesprokkeld, naar Lauwersoog gebracht en klaar voor deelname.

 

Start

Vrijdagavond hebben we traditioneel ons galgenmaal met crew en wives, scampies door razende waard Tinus Stevens. ‘s Middags eerst nog door de sluis naar de visserijhaven, aangelegd aan een kotter met patina en een schipper die duidelijk blij was met onze Friese vlag en boot met gebruikssporen.
‘s Morgens vroeg opstaan en met Paul naar de briefing, deze keer voor het laatst door Martin Loos. Martin was weer scherp en kort als vanouds, de waterpolitie beloofde een boete van 1500 euro voor verkeerd oversteken van de shippinglane. De weerprofeet voorspelde zoveel windstilte dat de relevantie voor de langzamere boten beperkt bleef tot racedag 2.
Na het afscheid nemen van familie en vrienden willen we ruim voor de start het water op, rondje proefzeilen en de hoofdwanten onder zeil naspannen. Na dit laatste klusje konden we los met startgroep 1.
De start op het zoutkamperlaag was met halve wind, 4-5Bft, een bruisende aangelegenheid. Zeven knopen met onderlinge afstanden van minder dan een meter doen wij niet elke dag! Vele boten hadden moeite om de rode tonnen aan de juiste kant te houden, een klein wonder dat protesten uitbleven! Dit ruime rak duurde tot de Engelsmanplaat, tijd om de genua1 te ruilen voor de hi-aspect zelfkerende fok. Ondanks smalende opmerkingen vanaf buurboten bleek dit een gouden greep! Bij harde wind hoogte lopen en snel overstag gaan levert veel tijdwinst op, bij de verkenner hadden we veel van onze startgroep achter ons gelaten. Dit ondanks enige keren overstag voor mensen met erg veel haast, wij komen liever heel aan!

 

De Cam Race

Vanaf de verkenner gaat het over de scheepvaartroute via een omweg langs de EF/B de noord in. Al bij de shipping lane blijken vele marifoons niet in staat schier te bereiken, leuk als je echt wat te melden hebt!! Met een knik in de schoot en nog redelijk wind gaan we over de route, om 2400 de eerste positiemeldingen. Altijd weer leuk dat mensen denken dat je met een marifoon door elkaar heen kunt praten… Velen denken dat ze alle 130 deelnemers op moeten schrijven en persoonlijk aan moeten roepen. Deze kakafonie vindt om de 12 uren plaats, godzijdank varen de snelleren reeds vlot uit ons ontvangstbereik…
0.30 Hebben we de EF/B stuurboord en wordt de koers 30graden de genua gaat er weer op en de wind kakt in. We weten ondanks alles de snelheid boven de 2.5kn te houden. Om ons heen klagen velen dat ze stilliggen, ter hoogte van Thyboron liggen vele 40+ voeters op nog geen 12 mijl voor ons.
Bij het aanlopen van het Skagerak draait de wind en kan de spi er op, eindelijk snelheid! Later neemt de wind toe naar 7Bft en kan de oude rode d’r weer af, rif + keerfok! Toch 24 uur behoorlijk snel geweest! Later laat het Skagerak zich weer als vanouds kennen, veel deining weinig wind.
Na ettelijke zeilwissels van ruimwinds naar aan de wind en terug staat de grote spi er weer op. Zo’n 30 mijl voor de finish loopt de boot uit koers, de spinnaker blijkt, verzwakt door leeftijd en the night before, zachtjes te zijn ontploft! Gelukkig draait de wind weer eens en kunnen we het laatste stuk kruisen, luisterend naar finishende schepen. Natuurlijk neemt de wind nog even toe en moet er eigenlijk zeil af… We laten alles staan en finishen, zeiknat en tergend langzaam, om11.34. Na 93.5 uren voor de Colin Archers maar achter de rest…

 

Feest en Parade of Sail

Donderdag vroeg eruit met een katterige kop, klaarmaken voor de parade of sail. Deze parade is een optocht van bijna alle deelnemers, in kiellinie, door de prachtige Larviksfjord. Dit alles ter ere van Colin Archer, ontwerper van de gelijknamige veelwaterverplaatsers. Helaas zijn de moderne, grote schepen zo snel dat schippers van kleinere boten hierin niet meer mee kunnen komen, het lijkt wel een parade of kilowatts!
Na het altijd weer vermakelijke aanleggen gaat het in de bus naar de barbecue aan de andere kant van de fjord. Hier vinden deze keer de beslissingswedstrijden in Hobie 16 Cats plaats. Overall winnaar wordt de Samanta.
Bij de barbecue treffen we oude bekenden met ook een fles BB en gaan aan onze tafel de remmen los… Hierna worden de herinneringen ietwat vaag!

Geen reacties.

Beantwoorden